juli 29, 2009
Het is nu net bijna een jaar geleden dat ik mijn laatste bericht schreef. Vandaag voel ik opnieuw de nood om op deze blog te schrijven. Het gaat met Klara en Kobe zeer goed. Ze hebben elk hun plaats gevonden. Kobe is veel rustiger geworden en tijdens onze wandelingen kan hij perfect naast me lopen.Klara heeft ook een heel proces doorlopen. We moesten haar nog erg gewoon maken aan bepaalde geluiden en haar leren wandelen aan de lijn. Er valt nog heel wat te leren in contact met andere honden, dat is een doelstelling voor dit jaar.
Kobe ken ik ondertussen sinds puppy en hij zit zo eenvoudig in elkaar. Hij vraagt duidelijkheid, een wandeling en kinderen om hem heen om te entertainen (en andersom). Klara daarentegen is een complexere hond. Ze is zoveel gevoeliger en ook een pak intelligenter. Zoveel meer betrokken. Het verbaast me nog elke dag dat deze hond in een asiel is beland. Volgens mij is zij de perfecte hond voor mij. Ik heb de indruk dat ze mij een stuk kan geven van datgene dat ik ik soms zo hard in mijn leven mis…Het lijkt alsof ze in mijn ziel kan kijken.
Dit even terzijde wilde ik nog het volgende kwijt. Tijdens onze fantastische vakantie in de Dordogne las ik een prachtig boek: Het verhaal van Edgar Sawtelle. Het boek gaat over een jongen in Canada opgegroeid op een boerderij waar zijn vader een eigen hondenras kweekt “Sawtelle honden”. De jongeman maakt een aantal ingrijpende gebeurtenissen mee. De honden zijn zijn houvast. Het boek is geschreven vanuit het hoofdpersonage, maar een aantal hoofdstukken zijn ook geschreven vanuit het standpunt van de honden. Voor mij was het hét meest emotionele boek dat ik in 2009 heb gelezen. Over de relatie tussen hond en mens is nog maar weinig geschreven, zeker in romanvorm.
september 4, 2008
Onze vakantiebestemming op Ile de ré is afgelast. Het slechte weer en het vreemde contract van de huisbaas heeft ervoor gezorgd dat we andere oorden gaan opzoeken.
Deze keer wordt het opnieuw de Provence. Voor de zoveelste keer, maar blijkbaar keren we toch altijd naar daar weer. Op de website van abritel zagen we dat ze 50% korting gaven op een megavilla met zwembad met zicht op de Ventoux. Deze kans hebben we dan maar direct gegrepen. Dus als alles goed gaat met het contract dan zijn we weg.
Olé…eerst nog even serieus hard doorwerken…
augustus 28, 2008
Eindelijk,onze vakantie ligt vast. We gaan naar Ile-de-Ré. We zijn hier enkele jaren geleden in september al geweest en toen was het zalig. Ik hoop dat we deze keer ook zo’n mooi weer zullen hebben. We hebben iets gevonden waar de honden mee naartoe kunnen gaan en waar de tuin volledig afgesloten is.
augustus 27, 2008
Eindelijk hebben we de definitieve datum te horen gekregen voor onze verbouwingen. 15 mei 2009 wordt het hier allemaal ondersteboven gehaald. Tegen dan moeten de honden een eigen onderkomen hebben in de garage. Deze worden dan deels omgebouwd tot hondenhokken. We zouden hier al mee starten ergens in september zodat ze kunnen wennen aan hun nieuwe woonst. Zowel voor ons als voor hun zal dit een beter onderkomen zijn dan de veranda waar ze nu zitten. Minder vuil in huis en ongelukjes (Klara had vannacht een acute aanval van diaree) zijn dan minder erg.
Ondertussen gaat het al weer beter tussen mijn 2 viervoeters. Ze kunnen terug samen zijn in 1 ruimte en als Kobe weer een beetje te ver gaat in het irriteren van Klara (springen, crossen, trekken aan de poten van Klara) dan kappen wij een glas water over meneer zijn hoofd om wat af te koelen. Zo leert hij wie er de baas is en dat uitdagend gedrag naar Klara toe, niet is toegestaan.
augustus 22, 2008
Kobe verblijft momenteel bij mijn ouders. Ze hebben het allemaal naar hun zin…
augustus 20, 2008
Vanaf nu gaat het precies alleen maar de goede richting uit tussen mijn 2 vriendjes. Er wordt nog hevig gesnuffeld als ze bij elkaar zijn, maar geblaf en gegrom van Klara is er niet meer bij. Nog een paar dagen en dan kan het allemaal voorbij zijn. Oef!
augustus 18, 2008
Het is duidelijk dat Klara alle fasen van de loopse periode aan het doorlopen is. Ze was een hele week niet om aan te spreken (toch naar Kobe toe) en sinds gisteren heeft madam ni anders dan interesse in Kobe. Ze jankt en huilt om bij hem te zijn. Het huilen is dan echt als een wolf.
We hopen dat na deze woelige periode (we zijn er zelf al bijna even zot van aan het worden als de honden zelf) eindelijk de rust terugkeert en dat Klara Kobe opnieuw gaat aanvaarden als een kompaan. Ik heb er eerlijkgezegd soms mijn grote twijfels over want ondanks de grote liefde, staat haar haar nog recht omhoog als ze Kobe ziet.
Vandaag gaat Kobe dan ook logeren bij mijn ouders omdat het met die twee samen hier anders niet te doen is. Ik kan ze niet samen laten want dan hangen ze in een liefdesomhelzing en als het er te hevig aan toe gaat dan wordt er weer gegromd en gebeten.
augustus 9, 2008
Sinds dat Kobe terug is van de dierenarts, is Klara agressief tegen Kobe. Ik kan op geen enkele manier de twee samen zetten of Klara zou Kobe opnieuw bijten. Kobe is daarentegen de braafheid hetzelve en doet niks verkeerd. Ik begrijp er helemaal niks meer van. Klara is tegen ons ontzettend lief en aanhankelijk maar ziet ze Kobe dan wordt ze superkwaad.
Daarstraks dan ook even gebeld met de dierenarts. Deze zei dat het misschien komt omdat Kobe nu anders ruikt en een kap aanheeft. Klara is ook loops. Ik moet de twee uit elkaar houden en het nog een dag aanzien.
Ik weet niet wat ik moet doen als dit zo blijft verder gaan…
augustus 8, 2008
Daarstraks ben ik Kobe gaan afzetten bij de dierenarts. Hij moet in slaap gedaan worden en zijn wonden moeten gehecht worden. Hij kreeg een spuitje waardoor hij heel moe werd en sipjes keek. Ik heb hem met een beetje pijn in het hart achtergelaten, maar ik weet dat hij in goede handen is.
Strakjes mag ik hem gaan ophalen.
Klara is helemaal genezen. Die huppelt hier als een dartel kalfje rond en rond. Eten en spelen!!
Ik kreeg tijdens het schrijven van dit bericht telefoon: alles is goed verlopen met Kobe. Er zijn 3 draadjes gestoken en hij heeft een zalf gekregen voor aan zijn oor. Daar heeft hij een soort van eczeem opgelopen van te krabben (en van Klara die de hele tijd aan zijn oor zat te likken). Hij moet nu een kraag aan. Olé als dat zo loopt als de laatste keer: kraagje helemaal afgeknabbeld.
augustus 6, 2008
Net terug van de dierenarts. Kobe en Klara moeten antibiotica krijgen. Kobe moet misschien vrijdag ook nog gehecht worden. Dat moeten we nog een beetje afwachten. Hij was superbraaf bij de dierenarts. Hij ziet er momenteel echt zo zielig uit met die mankepoot en dat onderdanige kopje.
