Het is duidelijk dat Klara alle fasen van de loopse periode aan het doorlopen is. Ze was een hele week niet om aan te spreken (toch naar Kobe toe) en sinds gisteren heeft madam ni anders dan interesse in Kobe. Ze jankt en huilt om bij hem te zijn. Het huilen is dan echt als een wolf.
We hopen dat na deze woelige periode (we zijn er zelf al bijna even zot van aan het worden als de honden zelf) eindelijk de rust terugkeert en dat Klara Kobe opnieuw gaat aanvaarden als een kompaan. Ik heb er eerlijkgezegd soms mijn grote twijfels over want ondanks de grote liefde, staat haar haar nog recht omhoog als ze Kobe ziet.
Vandaag gaat Kobe dan ook logeren bij mijn ouders omdat het met die twee samen hier anders niet te doen is. Ik kan ze niet samen laten want dan hangen ze in een liefdesomhelzing en als het er te hevig aan toe gaat dan wordt er weer gegromd en gebeten.
1 Reactie
augustus 18, 2008 at 5:00 pm
Hopelijk is haar loopsheid snel over en gaat het weer beter…